ไม่ได้มาอัพนานเลยนะเนี่ย

ก็ผ่านไปแล้ววันปีใหม่ไทย

วันเวลาผ่านไป

มีอะไรใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตก็เยอะเหมือนกัน

กานที่ได้กลับบ้าน

มันเหมือนชีวิตแปลกไปนิดหน่อย

กานที่ไม่ได้อยู่กะเพื่อนๆ

กานที่จะทำอะไรต้องคอยขออนุญาต

ทั้งๆที่ การอยู่หอมันไม่จำเป็นซักเท่าไหร่

ช่วงสงกานต์เปนวันที่มีทั้งความสุข

ที่ได้เจอเพื่อนเก่าๆ หลายๆคน

ได้เจอรุ่นพี่ๆที่สนิทๆ

ที่คนส่วนใหญ่พวกนี้ก็เรียนกันที่ เชียงใหม่ทั้งนั้น

มีแต่เราที่ออกจากวงโคจร

แต่เราก็ดีใจมากๆเลย

ที่การออกวงโคจรครั้งนี้

จะได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ที่แสนดี

ที่เราไม่คิดว่าจะได้พบเจอมาก่อน

สงกานต์ปีนี้ต่างจากปีอื่นๆที่ผ่านมา

เปนปีที่คิดว่ามันไม่ค่อยสนุกเหมือนเมื่อก่อนเลย

ไม่รุเหมือนกันว่าทำไม

ช่วงก่อนวันสงกานต์

วันที่ 9 เราได้ไปเชียงใหม่กะเพื่อนที่สนิทมาก

เธอมีชื่อว่า เดียร์

เปนสาว soc ant

รุจักกันมาได้ 7 ปีแล้วหล่ะ

แบบว่าสนิทมากเลยหละ อ่ะต่อๆๆ

ก็ไปค้างหอเดวกะมาน

ซึ่งที่หอก็มี นิก เพื่อนในก๊กเดวกานตอน ม.ปลายอยู่ด้วย

แต่ว่าวันนั้นมันไม่อยู่พอดีอ่ะจิ

ก็เลยไปอยู่ห้องมันกะว่าคงได้นอนสบาย

แต่ที่ไหนได้ ไอ่เพื่อนสุดที่รักอ่ะนะ

ก็ชวนเราไปเที่ยวกลางคืนแถว ม.แม่โจ้

ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่รุหรอกว่ามานไกลแค่ไหน

อีกทั้งคิดว่าเพื่อนของมันคงจะเอารถยนต์มารับแน่

ก็เลยแต่งตัวซะดูดีนิดหน่อย และที่สำคัญใส่กระโปรงเนี่ยดิ

แต่ที่ไหนได้ผิดคาดอย่างมหันต์

ไอ่ ม. แม่โจ้เนี่ยแระก็แสนจะไกล

แถมยังได้นั่ง มอเตอร์ไซด์ ไปอีกต่างหาก

หน้าเนี่ยชาเลยทีเดียว แถมยังเหมื่อยอีกต่างหาก

ก็ต้องนั่งเบี่ยงไปด้านข้าง หรือที่เรียกว่านั่งป้าย นั่นเอง

และในที่สุดก็มาถึงที่ แม่โจ้จนได้

ไปร้านเหล้าที่มีชื่อว่า ideal

ก็เจอเพื่อนที่รุจักแค่ 4-5 คนเท่านั้นเอง

ทำให้รุสึกว่า เหงาๆ เซงๆ ไปนิดนึง

ก็ดีหน่อยที่เพื่อนมานเลี้ยงเหล้า

นั่งดื่มไปได้ 2-3 อึกเท่านั้น

โอ้วแม่เจ้าโทรสับก็ดังขึ้น

ก็เลยออกไปคุยซะนานเลยทีเดียว

เพื่อนมานก็โทรตาม

พอเราวางไปแล้วก็กลับไปที่โต๊ะ

ปรากฏว่า เหล้า แก้วของฉัน หายไปแล้ว

เหล้าหมดแล้ว คนไม่มีมารยาท

มานเอาของฉานไปกิน แย่เจงๆเลย

ในคืนนั้นเลยไม่ได้กลับไปหอเพื่อนที่ ม.ช

ได้ไปค้างหอเพื่อนที่แม่โจ้แทน

โหย...แบบว่าไปนอนกะไอ่ตั้น

เพื่อนที่แสนดีมาตลอด

คนที่มันเคยแอบชอบเราตอน ม.4อ่ะนะ

(ถ้าผิดอย่าว่ากานนะตั้น)(ไม่ได้หลงตัวเองด้วยนา)

แต่ตอนนี้เราก็คือเพื่อนที่สนิทกันมาก

ถึงแม้ว่าตอนนี้นายจะคิดไงกะเรานะ

บางครั้งดูเหมือนว่านายก็ชอบเราอยู่

นายแสนดีมาก ดีกว่าเพื่อนผู้ชายคนไหนๆที่เราเคยรุจัก

นายทำทุกอย่างเพื่อเราในหลายๆเรื่อง

และนายก้ทำให้เราเปนห่วงได้หลายเรื่องเลยซิน่า

ไปนอนห้องนายคืนนั้นอ่ะ

นายดีมากๆ พาเราไปเลี้ยงนู่นนี่

ซื้อขนมก่อนเข้าหอนาย

มานทำให้เราอ้วนนะรุไหม

รุ่งเช้าของวันที่ 10

เราได้ไปทัวร์รอบ ม. แม่โจ้เลยหล่ะ

สวยมาก แถมยังกว้างมากด้วย

สัมผัสได้ถึงเกษตรที่แท้จริง

ตอนกลางวันเราได้ไปกินข้าวเหนียว

สัมตำ ไก่ย่าง ครบสูตรที่หลัง ม.แม่โจ้

อร่อยมาก ซึ่งไอ่ตั้นเลี้ยงนั่นเอง

กว่าจาได้กลับหอ ที่ ม.ช ก็ตอนเย็นนั่นแหละ

สรุปว่าวันทั้งวันอยู่แต่ที่แม่โจ้

ซึ่งต้องขอขอบคุณเสื้อยืด กางเกงเลย์

ที่ได้จากห้องเจนนะจ๊ะ ยังไม่ได้คืนเลย เหอะๆๆ

และเย็นวันนั้นก็ได้ไปกินข้าวที่หน้า ม.

และได้ดูหนังที่เช่ามาก็คือ mr.&mrs. smith และ resident evil 1 - 2

ดูมานตั้งแต่ 4 ทุ่ม ยันตี4 เลยแหละ โหะๆๆ

และรุ่งเช้าของอีกวัน วันที่ 11

เราได้ไปที่ ม.ช

คราวนี้เราคิดว่าเปนอารายที่กล้าพอดูเลยทีเดียว

เพราะเราได้เข้าไปเรียนวิชารัฐศาสตร์กะเดียร์ด้วยอ่ะดิ

ไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษาด้วย

ซึ่งก็คงจารุกานดีว่า ไม่มีที่ไหนจาเหมือน มธ เรา

ที่ไม่ต้องแต่งชุด นศ ก็ได้

ซึ่งที่ ม.ชจำเปนต้องแต่ง

แต่เพื่อนมานยืนยันมาว่า วิชานี้ไม่ต้องแต่งก็ได้

ซึ่งตอนแรกเราก็เข้าไปกล้าๆกลัว

ไม่รุว่ามานจามีคนใส่ชุดธรรมดาอ่ะเป่า

แต่มองดูรอบๆแล้ว เหอะๆๆ ไม่เหนมีเลยอ่ะ

แย่แล้วเรา อ.เค้าจาด่าเป่าว่ะ

แต่แล้ว พวกเดก วิจิตร เดก ถาปัด ก็เข้ามา

แต่งชุดธรรมดา โหย..โล่งอก

อ๋อลืมไปก่อนหน้านั้นเราได้รุจักเพื่อนเดียร์คนนึง

เปนผุชาย ชื่อ ปุ้ย จ๊ะ ก็ดีนะซึ่งมานจีบนิกอยู่อ่ะนะ

และแล้วเราก้คิดว่าเราจากลับลำปางกานเลยดีไหม

แต่แล้วก็เปลี่ยนความคิด คืนนั้นเอง

ก็เพราะเพื่อนชวนไปเที่ยวที่ mokey

ซึ่งต้อง อายุ 20 ถึงจาได้เข้า

แต่เราก็เข้าไปจนได้หล่ะน่า

ก็ได้ไปรุจักเพื่อนเพิ่มอีกแระ

เปนเพื่อนนิก ชื่อว่ากิ๊ฟ มั๊ง ถ้าจำไม่ผิด

อย่าว่ากานนะ เหอะๆๆๆ

เปนคนที่ซิ่วมาจาก ABAC อ่ะนะ

และได้รุจักเพื่อนกิ๊ฟอีก

เปน ผุ ชาย ชื่อว่า แน็ต กะอีก2คน ไม่รุจัก

เค้ามาด้วยกาน เปนนักเรียนการบินอ่ะนะ

ตอนที่เรากะลังแดนซ์กะจาย

ก็มีหัวงูมานมาเกาะแกะ เพื่อนแสนสวยของเรา

อ่อ ลืมบอก ว่ามีเพื่อนคนอื่นอีกที่ไปด้วยกาน

ชื่อเหมียว เรียน พายัพ กะ บี เรียน คณะ กะที่เดียวกะเดียร์

อ่า เหมียวเปนคนที่สวยมาก พอผอมลงไปกว่าตอน ม. ปลาย

ก็สวยขึ้นอีก ทำให้มีหัวงู่เข้ามาเกาะแกะ

จนทำให้เพื่อนที่แสนดีอย่างเรา เปนตัวป้องกันให้

ทำให้คนอื่นมองว่าฉานเปนเลสเบี้ยนแน่เลย

และไอ่หัวงูนั่นเปลี่ยนไปสนใจเดียร์ขึ้นมา

เพราะเดียร์ก็ช่วยกันไอ่หัวงูจากเหมียวด้วย

ทำให้เราต้องพึ่งแน็ตมาแกล้งว่าเปนแฟน

ก็ผ่านพ้นไป มานก็ไปยุ่งกะ บี

ซึ่งรายนี้เอาตัวรอดได้ แบบว่าทำดุใส่นั่นเอง

บอกว่าเพิ่งอกหัก อย่ามายุ่ง

เปนคำที่เด็ดเลยที่เดียว

และแล้วก็ได้เวลากลับเพราะ ตี 2แล้ว

ร้านปิดแล้ว ต่างคนก็กลับหอ

อ๋อไอ่ตอนไปเนี่ยก็ให้ ปุ้ย ที่จีบนิก มารับ

ตอนกลับก็เช่นกัน แต่ว่าเราเจอคนนึง

คือพี่จุนนั่นเอง ตอนออกมานอกร้าน

ก่อนจากลับนั่นเอง โอ้ว..ไม่คิดว่าจาเจอ

กลับไปแล้วก็ยังไม่ได้นอนหรอกนะ

ต้องเจอเรื่องอีก เพราะว่าหอไอ่เดียร์

มันห้ามคนนอกเค้า เพราะหลังเที่ยงคืน

ก็เหมือนหอ ใน และ หอเอเชี่ยนเกม มธอ่ะนะ

แบบว่าต้องยืนยันว่าเปนคนในหอ

ทำให้เราต้องเนียนขึ้นไป แต่ป้าเฝ้าหอจับได้

อ่า...จนเปนเรื่องเลยทีเดียว แต่ว่าเค้าก็ใจดี

ที่ให้เราพักที่หอ เพราะดึกแล้ว

กลัวว่าเราจาเจออันตราย เหอะๆๆ

รอดไปอีกนึงคืน กว่าจาได้นอนก็ ตี 3-4 อีกแล้วอ่ะ

วันที่ 12 เราตื่นเช้ามาก เพราะเราจาต้องกลับ ลำปาง

ทำให้เราตื่นตอน 7โมงเช้า

ออกจากหอ ตอน 8 โมง กว่าๆ ถึงที่อาเขต ก้ 9โมงแล้ว

โชคดีมากว่า เราไปถึงปุ๊บที่อาเขต ก็มีรถออกพอดี

ทำให้ได้กลับเลย ตอนแรกก็กลัวว่าจะไม่มีรถกลับ

และในที่สุดก็ถึงตอน 11 โมง ก็ให้เพื่อนๆมารับ

ไปส่งที่บ้าน ที่ไหนได้เข้าบ้านไม่ได้ อ่ะ

ไม่มีครายอยู่บ้าน และที่แย่คือ ไม่มีครายยอมกลับบ้าน

มาเปิดบ้านให้เพราะกลัวเปียก ทำให้เราต้องฝากของไว้ร้านข้างบ้าน

และจำใจใส่รองเท้าผ้าใบ ที่ตอนแรกคิดว่าจะมาเปลี่ยนที่บ้าน

และมันก็เปียกจิงๆ วันนี้เราเลยไม่ค่อยเล่นมากเท่าไหร่

ซึ่งจิงๆก็ไม่ค่อยอยากเล่นเท่าไหร่หรอกนะ

แค่ได้เจอเพื่อนๆก็ดีจายแล้ว

เพื่อนๆที่ไม่ได้เจอกานเลย

มานชมว่าเราน่ารักขึ้น ขาวขึ้น

แซวกานใหญ่ว่า "ว่าไงสาวธรรมศาสตร์"

และทุกครั้งไปก็ต้องดื่มเบียร์ที่มานยื่นมาให้ ทุกครั้งไปซิน่า

แล้วทีนี้เราก็เจอคนๆนึงที่เราก็คิดอยู่แล้วว่าจะต้องเห็นหน้ากัน

แต่ไม่คิดว่าจะได้คุยกานหรอกนะ

เค้าผู้นั้นก็คือ คนที่เราเคยคบกันตอน ม.ปลาย

ตอนนั้นเรารุแค่ว่าเราไม่อยากคุยด้วย และไม่อยากเห็นหน้าเท่าไหร่

แต่เราก็ไม่รุหรอกนะว่าตอนนั้นเราเลิกกะเค้าเพราะอะไร

แต่ที่แน่ๆเรารุสึกไม่ดีด้วยมานานแล้ว

วันนั้นก็แค่ได้เดินผ่าน และไม่คิดว่าจาเดินผ่านซุ้มนั้นอีก

(อ๋อที่เล่นน้ำเค้าเรียกว่า ซุ้ม นะจ๊ะ)

พอตอนกลางคืนของวันนั้นเอง

ก็ได้เวลาไปย่ำราตรีอีกครั้ง ทีนี้ไปร้านที่มีชื่อว่า ป๊อด

ก็ไปกับเพื่อนสาวเพียง 4-5 คน

และอีกโต๊ะก็เปนหนุ่มๆ เพื่อนตอน ม. ปลายทั้งนั้น

เราก็เริ่มที่จะสั่งเครื่องดื่มมากดื่มกัน โอ้ว...เหล้าอีกแล้วครับ

พอเวลาผ่านไป ดื่มไปได้ซักพัก

เราก็เหนชายหนุ่มเดินเข้ามา เหนแล้ว...นั่น ใครน่ะ คุ้นๆแหะ

อ่า...เทพบุตรสุดหล่อของฉันนั่นเอง พี่อ้น

เราดีจายมากที่เจอพี่อ้น อ่า น่ารักขึ้นเยอะเลยเนี่ย

ก็เลยคุยกานอยู่นานด้วยความที่เราสนิทกันนั่นเอง

แต่เราไม่ทันสังเกตผู้ที่ติดตามมาด้วย

รังสีอารายว่ะมานมาสะกิดให้รุสึกแปลกๆ

อ่อ...คนนั้นนั่นเอง ไอ่พี่คนเนี่ยที่เราไม่คิดว่าเราจะคุยด้วย

ก็เลยทำเปนไม่สนใจไม่ทักซะงั้น ก็ด้วยที่เราคุยอยู่กะพี่อ้นนั่นเอง

จาไปสนจายคนอื่นทามมัยเนอะ

แต่ว่าพี่อ้นอ่ะดันขอไปเข้าห้องน้ามซะเนี่ย

ก็ด้วยความที่เปนคนดี เหอะๆๆ ก้เลยทักไป

...หวาดดีค่า เปนไงบ้าง สบายดีเป่า

...อ่อ พี่นึกว่าน้องมนจะไม่ทักพี่ซะแล้ว

...ก็คุยอยู่กะพี่อ้นอ่ะนะ

แล้วพี่อ้นก็ออกมาพอดี

...จีบไอ่อ้นเหรอ

...เหอะๆๆ (พร้อมกะพี่อ้นเลย) (คิดไปได้เนอะ)

แล้วซักพักพี่ทั้งสองก็ออกจากร้านไป

เพราะเพื่อนเค้าอ่ะ อยู่ที่ร้าน Au-si กัน

ร้านที่มนอยู่นั้นมันอยู่ได้ถึงเที่ยงคืน

แล้วพอดีก็มีเรื่องนิดหน่อย เปนเรื่องของเพื่อนทะเลาะกะแฟนสาว

คือว่าแฟนสาวไม่พอใจที่เพื่อนมน(แฟน)เนี่ยไปกอดกะเพื่อนผู้หญิงที่มากะพวกมน

ซึ่งก็เพื่อนกันทั้งนั้น และเพื่อนมนก็ไม่พอใจที่แฟนมันไปให้ผู้ชายอื่นกอด

เหอะๆ เลยเปนเรื่อง เราเลยกลับบ้านกานก่อนเที่ยงคืน

แต่ก่อนหน้านั้นได้ไปกินเย็นตาโฟ แถวหน้าถานีรถไฟ

อร่อยมากและเปิดดึกมากๆด้วย

ก็เลยให้พี่อำเภอเพื่อนพี่อ้นมารับ อ่อ ตอนไปกันก็พี่นี่แหละมาส่งเช่นกัน

อ่าได้เจอเทพบุตรของฉันอีกแล้ว เหอะๆๆ

พอถึงบ้านก็มีแค่เดียร์เท่านั้นที่นอนบ้านมน

ส่วนนิกก็กลับบ้านไปนอนบ้าน เพราะแม่จับได้ว่ากลับมาลำปางแล้ว

ทั้งที่มันไม่ยอมบอกแม่ กลัวว่าแม่ไม่ให้เที่ยวนั่นเอง

คืนนั้นเอง เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

ไอ่คนนั้นโทรมา (คนที่มากับพี่อ้น คนที่เราเคยคบตอน ม.ปลายนี่หว่า)

แล้วขอเบอร์เรา และก็ได้ไป

ซึ่งโทรมาคุยกานเรื่องอดีตชาติผ่านมาแล้ว

บางเรื่องเราก็จำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

แต่ก็ขุดมาคุยกานอยู่ได้

เราจะอธิบายถึงนายคนนี้ให้ฟัง

จากที่เราได้คุยกานเพียงไม่กี่วัน ทำให้นึกถึงเมื่อก่อนได้นิดหน่อยถึงนายคนนี้

เมื่อก่อนเค้าเปนคนที่เอาแต่ใจ ไร้สาระ ขี้อ้อน

ปากหวานกะสาวๆ แต่ปากหมากะเพื่อนๆและแฟนตนเองด้วย

ฯลฯ ซึ่งเท่าที่จำได้ก็แค่นั้น

และสาเหตุที่เลิกกันเพราะเค้ามันคบเราเผื่อเลือก

คบเราเพราะเหงาและยังไม่มีคราย

แต่เค้าก็ชอบ ญ คนนึง ตอนที่คบกะเราอยู่

และเมื่อเรารุความจิงจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้

ทำให้เราตัดสินใจเลิก

ตอนนั้นก็เสียใจนะ เพราะเราก็มีความรุสึกดีๆให้

คอยเปนห่วง ยังจำได้เลยตอนที่จาออกไปมีเรื่อง

เราก้ห้าม แต่ไม่ยอมฟังทำให้เราเปนห่วงมากเลย

และในตอนนี้ความรุสึกดีๆได้หายไปแล้ว

และเมื่อเราได้คุยกะนายอีกครั้ง

นายเปลี่ยนไปมากเลยนะ นายพูดอะไรก็ดูจะดักคอมนได้หมดเลย

และชอบพูดให้เสียเรื่องทุกที ทำให้ไม่อยากคุยด้วยเลย

นายคนนี้บอกเราว่า "อยากจะกลับมาสนิทด้วยเหมือนเดิม"

"อยากให้เรามากุ๊กกิ๊กกัน แต่ไม่ช่ายเปนกิ๊กหรอกนะ"

"อยากจะทำให้มนมีความสุข ชดใช้ที่เมื่อก่อนเคยทำไม่ดีกะมนไว้"

มนเลยบอกว่า"พี่มีแฟนแล้วไม่ช่ายเหรอ(ก็ควรไปดูแลแฟนตัวเองจิงป่ะ)"

"ถามตรงๆนะ ถ้าเราสนิทกันโดยที่ไม่ช่ายพี่น้อง"

"ไม่คิดเหรอว่าถ้าวันนึง มนเกิดรุสึกดีกับพี่มากๆ"

"แต่พี่แต่งงานกะแฟนพี่หล่ะ พี่ไม่คิดว่าจะทำให้มนเสียใจเหรอ"

"พี่คิดว่าคงตัดสินใจได้ว่าจะทำยังไง"

"พี่จะทำให้มนเสียใจน้อยที่สุด"

ซึ่งมนไม่อยากเชื่อหรอกนะ มันเปนไปได้อยาก

ถ้าจะทำได้ มนว่าเราคงต้องคบกานแบบพี่น้องแล้วหล่ะ

มนถึงจะไม่เสียใจและคงไม่รุสึกผิด เหมือนช่วงที่ผ่านมา

อ่อ ถึงวันที่ 13 แล้วนะ

คือเมื่อคืนที่คุยกะนายคนนั้น เค้าก็ชวนไปอยู่เล่นซุ้มเค้า

ซึ่งเราก็ตอบไปงั้นว่าถ้ามารับที่ซุ้มมนก็จาไปด้วย

แต่เค้ากลับบอกว่า มาหาหน่อยไม่ได้เหรอ

หรือว่าไม่กล้า ด้วยความที่โดนท้าอ่ะ เลยบอกว่าจาไปหา

เอ่ากรำ ดันบอกไปแล้วอ่ะเนี่ย โห ไม่น่าเลยว่ะเรา

ตอนเราอยู่ที่ซุ้มอ่ะ เราเจอเพื่อนที่เมื่อวานเราไม่ได้เจอเยอะเลย

แต่เพื่อนบางคนที่มาเมื่อวานก็ไม่มาวันนี้

และก็เจอหนุ่มคนนึง ชื่อว่า เบลล์ เปนเพื่อนรุ่นเดวกาน

เปนเพื่อนสนิทตั้นอีกที เมื่อก่อนไม่เคยคุยหรอกนะ

แต่วันนี้ก็เลยทัก และก้คุยกันซะนาน ม่อซะเล็กน้อย

เพื่อความสดชื่น ก็ไอ่เบลล์น่ารักนี่หว่า เหมือน อ๊อฟ af 2 เลย

แล้วมานก็เดินไปซุ้มอื่นต่อ

วันนี้ก็ตัดสินใจอยู่นานว่าจะไปไหมที่ซุ้มนายนั่น

ในที่สุดก็ต้องไปส่งเพื่อนที่ซุ้มข้างๆนายนั่น

เลยเจอแล้วเข้าไปทัก อยู่ด้วยซักพัก

ก็เจอพี่ๆ ที่สนิท กันเต็มไปหมดเลย

มีพี่โอ พี่อำเภอ พี่อ้น (เทพบุตรของฉาน) พี่ตาล

พี่ไผ่ พี่ปิน พี่บูม พี่หนึ่ง พี่นิค (คนที่ทำให้ฉันหัวเปียก) พี่ตั้ม

ก็ประมาณเนี่ย ไปที่ซุ้มนี้ ก็โดนพี่อำเภอ แกล้งให้กินเบียร์อีกแล้ว

เหอ อยู่ที่ซุ้มเราเองก็โดนเพื่อนให้กินก็เยอะเหมือนกาน

ทำให้กานไปซุ้มนายนั่นครั้งนี้ คุ้มเหมือนกันแหะ

เราก็มัวแต่เล่น และคุยกะพวกพี่ๆ สนุกมาก

ทำให้รุสึกว่า มีสายตาบางคู่ รุสึกไม่พอใจเรา

แต่ก็ช่างมาน ฉันไม่แคร์

และแล้วก็กลับบ้าน พร้อมกะเพื่อนๆ

ทั้งตั้น และเดียร์ ก็ต้องกลับบ้านที่ต่างอำเภอ เหงาเลยเรา

และคืนนั้นก็จิงซะด้วย นายนั่นโทรมาบอกถึงความไม่พอใจเราในวันนี้

เหอๆๆ (ช่วยไม่ได้นี่นา เค้าอยากคุยกะคนอื่นนี่นา)

วันนี้ก็เปนวันแรกที่อยู่บ้านอ่ะไม่ได้ออกไปเที่ยวกลางคืนเลย

โอ้วดีจายเจงๆ แต่ทว่า

วันที่ 14 นั้น จะไม่ค่อยมีคนเล่นน้ำแล้วหล่ะ

เพราะคนส่วนใหญ่จะไปเล่นน้ามที่เชียงใหม่แทน

ลำปางเงียบเหงาทันที

แต่คืนนี้พี่ก็ชวนไปกินเหล้าอีกแล้วดิ

วันที่ 15 ก็เช่นกัน ก็ชวนไปอีก

และวันที่ผ่านมาเราก็คุยโทรสับกะนายคนนั่นเหมือนกัน

ยิ่งนานวันความรุสึกมันไม่อยากคุยเลย

ก็คือ เราไม่ชอบฟังว่านายมาบอกว่าเราว่า

"คิดถึงนะ" "ชอบมนอยู่นะ"

มันทำให้เรารุสึกแย่ และเสียใจอยู่

และมันก้เปนสาเหตุที่เราไม่อยากคุยกะนายเลย

สรุปผล การไปเที่ยวกลางคืน 3คืน

และการดื่มสุรา 4 วัน

ถึงแม้ว่าจะมีหลายอย่างผ่านเข้ามา

บางวันมีอะไรให้คิดมากมาย

บางวันแทบไม่มีอะไรให้ทำ

แต่ยังไง ก็ยังคิดถึงพวกอยู่เสมอนะ

คิดถึงนะจ๊ะ เฟิร์น ปอนด์ สิวสิว(ไม่ค่อยได้เจออ่ะ)

มนัส พี่โน๊ต บอม แท็บบี้ เอิง เอย สิตาง โจ้ พี่หาญ

คิดถึงพี่ๆ และเพื่อนๆ โฟล์คทุกคนเลย

คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆ ที่คณะนะ

อัพแค่นี้พอแล้วเนอะ

เอาให้หายคิดถึงก็พอ...